Σεπτέμβρης

By elena, August 22, 2014

Μία παιδική μου φίλη είχε πεί κάποτε, γύρω στα 14 μας : “Ζούμε σε παράλληλα σύμπαντα και μια μέρα θα ξυπνήσουμε , θα είναι πάλι Σεπτέμβρης και όλα θα ξεκινήσουν πάλι από την αρχή” .Σίγουρα αυτό με τα παράλληλα σύμπαντα δεν έχει και κάποιο λογικό υπόβαθρο ,αλλά κάμποσα χρόνια μετά και συγκεκριμένα αυτή την εποχή ,ξανασκέφτηκα τη φράση της φίλης μου με την σοφία που τα 23 χρόνια μου μου επέτρεψαν να έχω . Μπορεί το κάθε έτος να ξεκινάει 1η Ιανουαρίου ,αλλά για όσο διάστημα είσαι στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο ,η πραγματική χρονιά ξεκινάει τον Σεπτέμβρη (ίσως να ισχύει το ίδιο και για μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες ,αλλά δεν ανήκω ακόμα σε αυτές για να μπορέσω να το πω). Κάθε Σεπτέμβρης χαρακτηρίζεται από μια πληθώρα αλλαγών και μεταβάσεων ,από τη μία τάξη στην επόμενη ,από το λύκειο στο πανεπιστήμιο ,από το β’ έτος στο γ’ έτος ,από τη μία πόλη σε άλλη πόλη ,από τη μία παρέα σε άλλη παρέα.

Ίσως και να μην το έχεις παρατηρήσει ,αλλά κάθε καλοκαίρι ,έτσι όπως φεύγει εκεί στα τέλη Αυγούστου ,παίρνει μαζί του και όλο τον χειμώνα που πέρασε. Ο απολογισμός είναι αναπόφευκτη διαδικασία .Κάποιοι τον κάνουν και στα τέλη Δεκέμβρη , αλλά λίγο το εορταστικό κλίμα και λίγο ο χαμός των ημερών δεν ευνοούν τη βαθιά ανάλυση .Εκεί όμως στα τέλη Αυγούστου ,όταν πια συνειδητοποιήσει κανείς πόσο γρήγορα πέρασε και αυτό το καλοκαίρι ,και έρθει αυτή η γνωστή μελαγχολία ,κάπου εκεί είναι η κατάλληλη στιγμή για έναν σωστά ζυγισμένο απολογισμό.

Η ζυγαριά της ζωής ,έχει δύο ζύγια. Στο ένα, θα βρεις από τη μία τους φίλους που έχασες καθώς κυλούσε η χρονιά ,είτε επειδή φέρθηκαν σκάρτα είτε επειδή εσύ φέρθηκες σκάρτα (θέλει αρκετή αυτογνωσία για να παραδεχτείς το δεύτερο, αλλά μη φοβηθείς να το κάνεις, έτσι θα προσέξεις να μην επαναλάβεις τα ίδια την επόμενη φορά ).Στο άλλο ζύγι θα βρείς τους φίλους που απέκτησες .Ίσως να είναι λίγοι ή και κανείς και έτσι να συνειδητοποιήσεις πόσο δυσκολεύει η έννοια της φιλίας όσο περνάνε τα χρόνια .Παλιά ,εκεί στο δημοτικό ,ήσουν φίλος με κάποιον αν σου δάνειζε το gameboy του για να παίξεις στο διάλειμμα. Τώρα για να γίνεις φίλος ,αλλά φίλος αληθινός με κάποιον, πρέπει η σχέση σας να περάσει από πολλά στάδια μέσα στο χρόνο .Και σίγουρα, αυτό είναι αναμφίβολο ,είναι μια εύθραυστη σχέση ,τόσο εύθραυστη που αν σπάσει τα κομμάτια δεν κολλάνε ποτέ .Απλά τα μαζεύεις και τα βάζεις στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς.

Στη βάση της ζυγαριάς βρίσκεται η καρδιά σου .Θα σκεφτείς σε ποιον την έδωσες και την κράτησε σαν πολύτιμο φυλαχτό ,σε ποιον την έδωσες και σου τη γύρισε πίσω γιατί ήταν πολύ βαριά γι’ αυτόν ,αλλά και σε ποιον την έδωσες και του έπεσε από τα χέρια .Ίσως και να μην την έδωσες πουθενά γιατί φοβόσουν ,φοβόσουν μη στη γυρίσουν πίσω ή μη τη βρείς σπασμένη .Υπάρχει και η περίπτωση όμως ,να μην την έδωσες πουθενά επειδή ήταν ήδη σπασμένη και τότε ποιος θα την ήθελε…

Στην κορυφή της ζυγαριάς ,εκεί που ενώνονται τα δύο ζύγια και η βάση της ,είναι όλα σου τα όνειρα, όλοι σου οι στόχοι .Τι πέτυχες από αυτούς που είχες ήδη βάλει, πόσους καινούριους πρόσθεσες ,πόσοι σου βγήκαν λάθος .Από τους στόχους που δεν πέτυχες ,κάποιους από αυτούς τους σβήνεις για πάντα γιατί δεν σε αντιπροσωπεύουν πιά ,κάποιους άλλους , όμως, τους επαναπροσδιορίζεις και τους αφήνεις εκεί ,για να τους κρίνεις στον επόμενο απολογισμό .Βλέπεις, κάποιοι στόχοι είναι τόσο σημαντικοί που πολύ δύσκολα τους βγάζεις από τη ζωή σου .Όλα εξαρτώνται από την υπομονή και την επιμονή που θα έχεις για να τους πετύχεις..

Όταν τελειώνει ο απολογισμός, βάζεις τη ζυγαριά πίσω στο κουτί της και την μαζεύεις μαζί με τα καλοκαιρινά σου ρούχα στο πατάρι. Κατεβάζεις τα φθινοπωρινά ,και κάπου εκεί στα μέσα Σεπτέμβρη φοράς την πρώτη σου ζακέτα ,γιατί ο καιρός αλλάζει και τα βράδια κάνει ψύχρα πια. Έχεις και μία ομπρέλα στην τσάντα ,για τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές .Συχνά όμως την ξεχνάς στο σπίτι και κατά βάθος ξέρεις πως ήθελες να την ξεχάσεις .Γιατί αυτή η πρώτη βροχή του Σεπτέμβρη ,είναι η κάθαρση για τη χρονιά που πέρασε και το βάπτισμα για την χρονιά που έρχεται ,ταυτόχρονα …

***************************************************************************

Ίσως και να σου έχει συμβεί .Κάποιες φορές μπορεί να γράφεις πράγματα που δεν τα πιστεύεις ,που δεν τα εφαρμόζεις στην πραγματικότητα ,αλλά θα ήθελες πάρα πολύ να μπορείς να τα κάνεις πράξη ,γι’ αυτό ακριβώς τα γράφεις, μήπως και παραδειγματιστείς και εσύ ο ίδιος βλέποντάς τα γραμμένα.

Το παραδέχομαι ότι όλα όσα έγραψα, γράφτηκαν για να μπορέσω και εγώ η ίδια να τα κάνω πράξη. Αυτή η διαδικασία του απολογισμού είναι επίπονη ,επειδή ,άθελά σου ή και σκόπιμα κάποιες φορές, καταλήγεις να ανασύρεις στη μνήμη σου πράγματα που με τόση επιμέλεια όλη τη χρονιά προσπάθησες να καταχώσεις σε σκοτεινά συρτάρια του μυαλού σου .

Αλλά ο απολογισμός πρέπει να γίνει με κάθε κόστος. Θυμήσου όταν ήσουν νήπιο και άλλαξες το πρώτο σου δόντι .Ίσως πόνεσες όταν έπεσε το παλιό ,ίσως τρόμαξες από το αίμα που ,ίσως ντράπηκες και σταμάτησες να χαμογελάς για να μην σε κοροϊδέψουν τα άλλα παιδιά. Αυτό που δεν μπορούσες να σκεφτείς τότε ,στα 6 σου, ήταν ότι αυτή η διαδικασία έγινε για να δώσει το παλιό ,αδύναμο δόντι ,τη θέση του σε ένα ολοκαίνουριο ,γερό δόντι που θα το είχες για όλη σου τη ζωή.

Κάπως έτσι είναι και ο απολογισμός, λοιπόν , επίπονος αλλά αναγκαίος .Και καλά θα κάνω να το αποδεχθώ και εγώ η ίδια.

 

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.