Περί αγάπης και λέξεων ο λόγος

By elena, October 30, 2014

«Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις, πώς να σου πω το σ ‘αγαπώ ,να το πιστέψεις?»*

Είναι ένας ακόμα στίχος σε ένα ακόμα ελληνικό έντεχνο τραγούδι. Δεν ανήκω στους φανατικούς ακροατές της ελληνικής μουσικής σκηνής, ωστόσο αναγνωρίζω ότι πίσω από τον στίχο αυτό ,κρύβεται μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια ,μια αλήθεια συμπυκνωμένη σε λίγες λέξεις .Σ’ ένα κόσμο που οι ανθρώπινες σχέσεις οικοδομούνται καθημερινά πάνω σε ψέματα, άλλοτε μικρά και φαινομενικά αθώα ,άλλοτε μεγάλα που αν δουν το φώς του ήλιου μπορούν να αλλάξουν την πορεία όλων των πραγμάτων ,η πιο όμορφη φράση που έχει ειπωθεί ποτέ βρίσκεται μετέωρη ,αταίριαστη, σαν να μην βρίσκει θέση.

[Εγώ θα σου το πω το σ’ αγαπώ, εσύ όμως θα με πιστέψεις?]

Δεν είναι εξ αρχής δεδομένο ότι όλοι οι άνθρωποι λένε ψέματα ,ούτε ότι δεν εννοούν αυτά που λένε. Αλλά σ ’αυτόν τον κόσμο, υπό αυτά τα δεδομένα ,όλοι μας γίναμε καχύποπτοι για την αλήθεια των λόγων που απευθύνονται σε εμάς.

[Εσύ θα μου το πεις το σ’ αγαπώ ,εγώ όμως θα σε πιστέψω?]

«Τι είναι το «σ’ αγαπώ» και του δίνεις και τόση μεγάλη αξία, τι σε νοιάζει αν ο άλλος θα σε πιστέψει ή όχι » ,μπορεί κάποιος να μου πεί διαβάζοντας αυτό το κείμενο. «Ανόητε», θα πώ από μέσα μου, καθώς βλέπω τη σκέψη του αυτή να παίρνει σάρκα και οστά με λέξεις .Το «σ’ αγαπώ» είναι η πιο όμορφη φράση του κόσμου .Είναι ίσως η μοναδική φράση που κρύβει μέσα της όλες τις λέξεις όλων των λεξικών όλων των γλωσσών της γης .Είναι απλά μια φράση που δεν μπορείς να την ορίσεις με άλλες λέξεις .

Αλλά πέρα από απλή φράση ,είναι συναίσθημα. Είναι μη οριστό γιατί είναι πολύμορφο. Αγαπάς τους γονείς σου, τον καλύτερό σου φίλο ,τον αδερφό σου, αγαπάς το σκύλο σου ,αγαπάς το σπίτι σου ,αγαπάς ένα τραγούδι ,αγαπάς το καλοκαίρι , αγαπάς ένα αγόρι ,αγαπάς ένα κορίτσι .Αν το σκεφτείς λίγο καλύτερα, αγαπάς όλα αυτά τα οποία θα σου λείψουν αν τα χάσεις .Ακούγεται εγωπαθές αλλά έτσι είναι ,το να αγαπάς είναι εξ ορισμού το πιο εγωιστικό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κάποιος, γιατί θέλει κάτι δικό του ,το θέλει μόνο για αυτόν, το προσέχει μη το χάσει και εν τέλει αυτή νομίζω πως είναι και η ουσία του.

Επομένως ,όταν θα μπορέσω να πω το «σ’ αγαπώ» με νοιάζει αν ο άλλος θα το πιστέψει .Θέλω πολύ να το πιστέψει . Θέλω να το απομονώσει από τον κόσμο που χτίστηκε πάνω στα ψέματα και να το βάλει βαθιά μέσα στην καρδιά του .Σίγουρα θα δυσκολευτεί ,γιατί μάθαμε να μην εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους ,γιατί γίναμε καχύποπτοι ,μισάνθρωποι, μίζεροι χαρακτήρες σε ένα θεατρικό έργο χωρίς θεατές .Αλλά πραγματικά ,θα ήθελα πολύ να προσπαθήσει να με πιστέψει ,γιατί για να το πώ σημαίνει πως εκείνη τη στιγμή κάνω μία μικρή θυσία .Κάθε «σ’ αγαπώ» είναι ένας εσωτερικός θάνατος υπό αίρεση ,γιατί κόβεις ένα κομμάτι του εαυτού σου και το δίνεις σε κάποιον άλλο. Το αν ο άλλος θα κρατήσει το κομμάτι που του έδωσες ή θα το αφήσει να μαραζώσει είναι αντίστοιχα η έννοια της ζωής και η έννοια του θανάτου . Ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο θεωρείται αυτός ο οποίος δίνει το κομμάτι αυτό σε κάποιον άλλο ,και ταυτόχρονα αυτός ο άλλος του δίνει το δικό του .

[Λοιπόν, σ’ αγαπώ .Θα με πιστέψεις ?]

* http://www.youtube.com/watch?v=gSh3lyFO-N4

**Φώτο : γυάλινο φαναράκι,Κωνσταντινούπολη,Απρίλης 2012

 

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.