Παρατηρώντας τον εαυτό σου

By George, July 23, 2014

Παρατηρώντας τον εαυτό σου; Πόσο εγωκεντρικό ακούεται αυτό; Απ’ όλα τα πράγματα προς παρατήρηση στο σύμπαν, από τη φύση, τα άστρα και τα καιρικά φαινόμενα, να θεωρείς πως θα ήταν πιο ενδιαφέρον αν εστίαζες την παρατήρηση στον ασήμαντο εαυτούλη σου.

Δεν εννοούσα αυτό φυσικά. Αναφέρομαι στην ενδοσκόπηση. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ενδοσκόπηση. Για την ακρίβεια, ο κάθε άνθρωπος έχει υποχρέωση στην ενδοσκόπηση. Την κάνουν άραγε όμως όλοι οι θνητοί; Πόσο χρόνο της ημέρας/εβδομάδας/μήνα περνάνε οι άνθρωποι γύρω μας διερωτώμενοι αν τα πιστεύω τους, η συμπεριφορά τους, οι αντιλήψεις τους και τα πάθη τους είναι όπως τα θέλουν; Αναρωτιούνται άραγε αν η τρέχουσα ύπαρξή τους συμβαδίζει αρμονικά με τους γύρω τους;

Πρώτα τα εύκολα.

Πως είναι η περιβαλλοντική σου συνείδηση; Πετάς σκουπίδια στους δρόμους και λες “Γι’ αυτό έχουμε οδοκαθαριστές;” ή τσαλακώνεις τα μπουκάλια σου πριν τα πετάξεις και χρησιμοποιείς το κλιματιστικό σου μόνο όταν είναι απόλυτη ανάγκη;

Πως είναι η συνείδησή σου απέναντι σε φλέγοντα θέματα-σούπες όπως ο ρατσισμός, η φτώχεια, η εθνική συνείδηση, η θρησκεία, το πολιτικό σύστημα και οι εκτρώσεις;

Σίγουρα πιστεύεις ότι αυτό που πιστεύεις είναι το σωστό και το δίκαιο. Όμως πόσο χρόνο περνάς “ανανεώνοντας” τις απόψεις σου; Μήπως κάποιες από αυτές αποκρυσταλλώθηκαν στη συνείδησή σου από τότε που ήσουν δημοτικό, και από κει και πέρα τις συμβουλεύεσαι και δρας βάσει αυτών απλά και μόνο από συνήθεια; Μας είπαν, στο σχολείο: “Ο ρατσισμός είναι κακό πράγμα”. Και από τότε, ζούμε και σκεφτόμαστε με βάση αυτό. Μήπως να πάρουμε λίγο χρόνο να σκεφτούμε ξανά αυτή την πρόταση; Όχι επειδή ξαφνικά ο ρατσισμός έγινε καλό πράγμα, αλλά γιατί η προσπάθεια αναζήτησης, μέσα και έξω από τον εαυτό μας για στοιχεία που δικαιολογούν αυτή την πρόταση προσφέρει μια αναζωογονητική πνοή στον τρόπο σκέψης και στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου. Το κάνατε αυτό για όλα τα θέματα-σούπες; Καλώς.

Ας ανεβάσουμε λίγο τη δυσκολία.

Η ενδοσκόπηση με σκοπό την βελτίωση των ανθρώπινων σχέσεων μας, είναι, θα έλεγε κανείς, λίγο πιο επίπονη. Πόσο χρόνο της ημέρας περνάς διερωτώμενος τί μπορεί να περιμένει από σένα κάποιο άλλο ανθρώπινο ον; Η συνήθης απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι και αυτή εν γένει αποκρυσταλλωμένη εδώ και καιρό, γι’ αυτό και ο χρόνος που περνάμε διερωτώμενοι είναι πρακτικά μηδέν:

“Αν και προσπαθώ να συμπεριφέρομαι σε όλους με τρόπο τέτοιο ώστε κανείς να μην έχει κάποιο πρόβλημα μαζί μου, στην περίπτωση που κάποιος έχει όντως ένα πρόβλημα μαζί μου, θα καταναλώσω για την επίλυση αυτού χρόνο και πόρους ευθέως ανάλογους του γινομένου της “αξίας” που έχει για μένα αυτό το άτομο και της “σοβαρότητας” του προβλήματος κατά τη δικιά μου άποψη”.

Τέτοιοι “κανόνες” υπάρχουν αμέτρητοι. Κάθε ένας από μας τους χειρίζεται ασυνείδητα, και αυτοί καθορίζουν όχι μόνο τις συμπεριφορές μας, αλλά σημαντικότερα, τα συναισθήματά μας. Για παράδειγμα: Συμβαίνει κάτι που σε στεναχωρεί/θλίβει/εξοργίζει. Κάποιος γύρω σου, πράττοντας με τους δικούς του κανόνες, κάνει κάτι που σπάει έναν από τους δικούς σου και σε αναστατώνει. Το συνηθισμένο και συχνά προτεινόμενο αντίμετρο, είναι η συζήτηση. “Αυτό που κάνεις με στεναχωρεί/θλίβει/εξοργίζει”. Μήπως όμως υπάρχει μια άλλη, εξίσου αποτελεσματική τεχνική αντιμετώπισης;

Προσωπικά, ισχυρίζομαι πως υπάρχει. Είναι η ενδοσκόπηση. Αν κανείς διάβαζε όντως αυτό το μπλογκ, μπορεί και να αναστατωνόταν τώρα: “Και γιατί δηλαδή να αλλάξω εγώ και να τα κρατάω όλα μέσα μου!” Δεν εννοώ αυτό, προφανώς. Αλλά οι “κανόνες” στο μυαλό σου, χρειάζονται, κατά πάσα πιθανότητα, ανανέωση. Αν τους αφήνεις όπως είναι για πολύ καιρό, σκουριάζουν και καταλήγεις να έχεις μια “στατική” απόκριση στα ερεθίσματα που λαμβάνεις από τους άλλους ανθρώπους. Αυτό μεταφράζεται σε ένα άλλο, γνωστό κλισέ: “Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν”.

Όχι. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Κοίτα πάλι τους κανόνες σου. Σκέψου τους. Περιεργάσου τους. Αναζήτησε, ψηλαφώντας, τις πηγές τους. Τι πίστευες πριν 1 χρόνο για τις πηγές τους; Τί πριν 2 χρόνια; Μήπως εθελοτυφλείς; Μήπως μεγαλοποιείς ή εκμηδενίζεις κάποια πράγματα; Μήπως κάπου στο βάθος του μυαλού σου, έχεις πληγές που δε θες να επουλώσεις; Το έκανες; Τους περιεργάστηκες; Μπράβο. Τώρα κάντο πάλι. Κάθε μέρα.

 

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.