Για τον Β.

By elena, March 15, 2015

Και αν κάθε φορά λέω πως δεν θα ξαναγράψω, δεν μπορώ να το τηρήσω. Γιατί το γράψιμο είναι κάθαρση. Και αν κάθε φορά λέω πως δεν θα ξαναγράψω έτσι μελαγχολικά, ούτε αυτό μπορώ να το τηρήσω. Γιατί δεν μπορώ να προσποιηθώ και να γράψω κάτι άλλο πέρα από αυτό που νιώθω. Και αν κάθε φορά υπόσχομαι στον εαυτό μου πως δεν θα στεναχωριέμαι, ούτε αυτό μπορώ να το τηρήσω. Γιατί κάποια συναισθήματα είναι πάνω από μένα. Και αν είπα ότι θα αφήσω το χρόνο να περάσει –  αυτό πραγματικά προσπαθώ πολύ να το τηρήσω.

Είναι αχαριστία να θέλω να περάσει γρήγορα ο χρόνος, γιατί είναι τόσο πολύτιμος, κάποιους τους τελειώνει, κάποιοι δεν έχουν πια καθόλου και εγώ που – θεωρητικά, έτσι πιστεύω, δεν είμαι σίγουρη – έχω άφθονο, θέλω να περάσει γρήγορα. Είναι δυνατόν; Τι νομίζω πως θα γίνει αν περάσει γρήγορα ο χρόνος; Τίποτα. Γιατί, τώρα τι γίνεται; Πάλι τίποτα. Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Όλα αυτά τα μη τίποτα που θα μπορούσαν να γίνουν, δεν πρέπει να γίνουν. Για το καλό μας, υποτίθεται. Ποιο καλό μας ακριβώς; Δεν ξέρω. Πώς γίνανε όλα έτσι τέλος πάντων; Κάνουμε τόσο κόπο σ’ αυτή τη ρημάδα τη ζωή να βρούμε ανθρώπους που να μας καταλαβαίνουν και να τους καταλαβαίνουμε, που θα γινόμασταν θυσία γι’ αυτούς και αυτοί για εμάς, και τι στο καλό γίνεται στο τέλος; Ο χρόνος δεν είναι άφθονος, να πάρει.

Ο καθένας στον κόσμο του, ο καθένας το δρόμο του, γιατί οι άνθρωποι πάντα φεύγουν. Και, κοίτα να δεις, υπάρχουν φορές που οι άνθρωποι φεύγουν γιατί το διάλεξαν κάποιοι άλλοι γι’ αυτούς.

Γιατί έκανα το λάθος και διάβασα ειδήσεις σήμερα; Λες και αν δεν διάβαζα δεν θα το μάθαινα. Απλά ίσως το μάθαινα πιο αργά και όχι πρωί πρωί της ανέκαθεν αβάσταχτης Κυριακής. Ας μου εξηγήσει κάποιος γιατί οι Κυριακές έχουν αυτή την μαυρίλα, όσο ήλιο και να έχει έξω. Σήμερα είχε πολύ ήλιο έξω κι όμως όλα ήταν κατάμαυρα. Η άγνοια είναι δύναμη, λένε. Πόσο θα θελα να το μάθαινα αύριο, Δευτέρα. Δεν αντέχονται όλα μαζί την Κυριακή. Και θέλω να πάψω να διαβάζω τέτοιες ειδήσεις. Βασικά, δεν θέλω να συμβαίνουν καν αυτά τα γεγονότα για να γίνονται ειδήσεις. Για το μωρό στο Βύρωνα, για τον Αλέξη στην Αθήνα, για τη Μυρτώ στην Πάρο, για την κοπέλα στην Ξάνθη, για τον Άλεξ στη Βέροια, για την κοπέλα στη Ρώμη, για τον Βαγγέλη στα Γιάννενα. Μελαγχολώ, λυπάμαι, θυμώνω, πονάω και ας μη τους γνώρισα ποτέ. Το να πάψουν να συμβαίνουν αυτά τα άσχημα στον κόσμο, δεν γίνεται. Το να μην είμαι τόσο ευαίσθητη, προσπαθώ είναι η αλήθεια, αλλά αυτό και αν δεν γίνεται.

Θα καταλήξω να εύχομαι να μην είχαν εφευρεθεί τα τηλέφωνα. Έτσι, για να ξέρω εξ’ αρχής ότι δεν μπορώ να σε πάρω να σου πω πόσο πολύ με πονάει η αδικία σ’ αυτό τον κόσμο.

Και εσύ τότε, ιδανικά, θα μου έλεγες να πάμε μία βόλτα, για να πάρω καθαρό αέρα. Ξέρουμε και οι δύο ότι δεν θα με βοηθήσει να ξεχάσω αυτό που έγινε. Μα και δεν θέλω να το ξεχάσω. Θέλω να γίνει η αφορμή για να μάθω να αγαπάω ακόμα πιο πολύ. Μόνο η αγάπη γιατρεύει τις πληγές που αφήνουν πάνω μας τα άδικα του κόσμου. Και αν ο θάνατος είναι το πιο άδικο από όλα, εγώ θέλω να τον νικήσω με την αγάπη. Να είμαι κοντά στους δικούς μου ανθρώπους που με χρειάζονται, όταν με χρειάζονται, και όχι όταν τα πράγματα είναι σε τέτοιο σημείο που δεν υπάρχει πια επιστροφή. Να σηκώνω το ρημάδι το τηλέφωνο και να λέω σ’ αγαπώ, έτσι, γιατί το νιώθω εκείνη τη στιγμή και γιατί ξέρω ότι όταν το πω, θα φτιάξω τη μέρα εκείνου που με ακούει στην άλλη άκρη της γραμμής. Να στέλνω απλά μία καλημέρα.

Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα αναπόφευκτα, τα τυχαία, τα μοιραία. Δεν μπορούμε να απαρνηθούμε την ανθρώπινη φύση μας που λυγίζει όταν μαθαίνει γι’ αυτά. Δεν μπορούμε να είμαστε απαθείς, αδιάφοροι αλλά και  δεν μπορούμε να το παίζουμε κοινωνιολόγοι του καναπέ, δικαστές του καφενείου, επαγγελματίες σχολιαστές των κοινωνικών δικτύων με ειδίκευση στο RIP. Δεν μπορώ να πολεμήσω την αδικία γύρω μου, δεν μπορώ να διορθώσω τα πάντα, δεν μπορώ να βοηθήσω τους πάντες. Μπορώ να μάθω να αγαπάω. Μπορείς να μάθεις να αγαπάς. Μπορώ να σου μάθω εγώ αν θέλεις. Η αγάπη είναι άφθονη. Ο χρόνος, όχι.

Τι δεν θα δινα τώρα για εκείνη τη βόλτα.

******************************************************************************************************************************

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.