The night

By elena, July 23, 2016

A translation of one of the poems of Nikos Aslanoglou.

 

The night

All this unforeseen delight,

when I first saw the bright lights coming from the terraces,

and the wind passed through the wide open windows,

finding somehow its way right into my soul,

while we were faintheartedly walking through spring into an invisible summer.

That moment I realised that my youth had started to bloom like a flower,

and now the gardens are full of lyrics

and I use the poems that I write for you to water them

and I stand among them, flooded by emotions,

and I ask you, how can my heart stand all this delight?

 

~*~*~*~*~*~*~*~*~

Το βράδυ

Τι ήταν αυτή η ξαφνική ευτυχία

Ανάβαν φώτα στις βεράντες κι η ψυχή μου

ανέμιζε στα ολάνοιχτα παράθυρα

μ’ ένα προχώρημα της άνοιξης

δειλά μες στο αθέατο καλοκαίρι.

Τότε κατάλαβα τη νιότη μου ν’ ανοίγει

σαν τα λουλούδια και τους στίχους να καρπίζει

κήποι και ποιήματα ποτιστικά πλημμύρα

όχι καρδιά μου τόση ευτυχία

 

Νίκος – Αλέξης Ασλάνογλου, Ποιήματα για ένα καλοκαίρι, 1963

*********************************************************************************************************

*Φωτό: Βρυξέλλες, Ιούνιος 2016

**

 

 

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on RedditPin on PinterestShare on Google+

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *