Σκεφτόμουν να πεθάνω.

By Katerina, August 8, 2016

Μεταφράζοντας σαν σε ποίημα ένα αγαπημένο τραγούδι των Amazarashi, χαιρετώ σας. “Σκεφτόμουν να πεθάνω.”, ατσούμπαλα μεταφερμένο από τα Ιαπωνικά.

Σκεφτόμουν να πεθάνω

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί
τα γλαροπούλια έκραζαν πάνω στη γέφυρα.
Τσιμπούσαν το παρελθόν μου, πριν πετάξουν μακριά,
στο έλεος των κυμάτων που εξαφανίζονταν
αμέσως μόλις εμφανίζονταν.

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί
στην ημέρα των γενεθλίων μου, ανθίζαν οι βερικοκιές.
Όπως έκλεινα τα μάτια μου ξαπλωμένος
κάτω από το φως που γλιστρούσε ανάμεσα απ’ τα φύλλα τους,
αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να γίνω εγώ αυτό το χώμα με τα νεκρά έντομα.

Παστίλιες μέντα.

Ο φάρος στην άκρη του μόλου.

Μια σκουριασμένη, κυρτή γέφυρα.

Ένα ξεχασμένο ποδήλατο στο πλάι του δρόμου.

Εγώ, στον σταθμό, μπροστά στην ξυλόσομπα,
με μια καρδιά να μην ταξιδεύει για πουθενά.

Το σήμερα μου μοιάζει σαν χτες,
μα αν θέλω ν’ αλλάξω το αύριο,
θα ‘πρεπε ν’ άλλαζα τώρα.

Το ξέρω, το ξέρω, κι όμως…

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί
η καρδιά μου έμενε άδεια,
γιατί έκλαιγα που δεν ήμουν ολόκληρος,
ενώ το μόνο που ζητούσα ήταν αυτό.

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί
τα κορδόνια των παπουτσιών μου λύνονταν
και ήμουν άχρηστος να δένω κόμπους
και κανείς δεν υπήρχε να δεθώ μαζί του.

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί
ένα μικρό αγόρι με κοιτούσε επίμονα.
Γονατισμένος πάνω στο κρεβάτι,
εκείνη τη μέρα,
ζητούσα συγγνώμη από τον ίδιο μου τον εαυτό.

Το αχνό φως του υπολογιστή.

Οι θόρυβοι που κάνουν οι από πάνω.

Το κουδούνι απ’ το θυροτηλέφωνο.

Το αγόρι μέσα σ’ ένα κλουβί να καλύπτει τ’ αφτιά του.

Ο Δον Κιχώτης να πολεμάει με έναν αόρατο εχθρό
σ’ ένα δωμάτιο δέκα τετραγωνικά.

Το ‘ξερα πως κάθε σκοπός ήταν ανούσιος.

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί
με λέγανε ψυχρό,
γιατί έκλαιγα για να μ’ αγαπήσει κάποιος,
όταν κάποτε είχα γνωρίσει τη ζεστασιά των ανθρώπων.

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί γελούσες τόσο όμορφα.

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί απλά ήμουν πολύ σοβαρός για να συνεχίσω να ζω.

Σκεφτόμουν να πεθάνω γιατί δεν σε είχα συναντήσει ακόμα.

Επειδή γεννήθηκε ένας άνθρωπος σαν κι εσένα,
ο κόσμος άρχισε να μου αρέσει λίγο παραπάνω.

Επειδή ζουν άνθρωποι σαν κι εσένα,
θα πιστέψω σε αυτόν τον κόσμο,

έστω και λίγο παραπάνω.

~ ~ ~ ~ ~

僕が死のうと思ったのは ー 雨ざらし (Boku ga shinou to omotta no wa – Amazarashi)

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on RedditPin on PinterestShare on Google+

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *