σημειωματάριο

By elena, October 19, 2016

και να σκεφτείς κάποτε οι λέξεις ήταν για μένα διέξοδος
τώρα, αφού μου χάρισαν την φαινομενική μου ελευθερία
με κλείνουν μέσα τους, με περικυκλώνουν
καθώς σκαρφαλώνω τον φράχτη τους
αγριεμένες με σταματούν
γιατί προσπάθησα να ξεφύγω
γιατί θέλησα να βγω έξω από τις λέξεις που ξέρω
γιατί κίνησα να βρω τις λέξεις που δεν γράφτηκαν ακόμα

ως εδώ, μου λένε
αν από μας φύγεις δεν έχει τίποτα άλλο πιο πέρα
δεν υπάρχουν άλλες λέξεις
όσα είπες, είπες
όσα έγραψες, έγραψες
αν θες να πεις άλλα
αν θες να γράψεις άλλα
δεν μπορείς
εξάντλησες όλα τα λεξικά

είναι αδύνατον, απαντώ
αυτό που θέλω να πω δεν έχει γραφτεί ακόμα
γι’αυτό πρέπει να βγω εκεί έξω
να βρω άλλες λέξεις για να το πώ
λέξεις άγραφες
λέξεις ανέγγιχτες

με κοιτάνε χαμογελώντας
δείχνοντας κατανόηση για την αφέλειά μου, απαντούν

είναι ο έρωτας που σε κάνει να πιστεύεις οτι μπορείς να τις βρεις
μα ακόμα και αν τις βρεις
όλες οι λέξεις πάντα θα είναι λίγες
για κάτι τόσο πολύ

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on RedditPin on PinterestShare on Google+

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *