Κώμα

By George, September 18, 2016

Είδα τους ανθρώπους γύρω μου
με άδεια μάτια να κοιτούν τις ζωές των άλλων
με τις αισθήσεις τους ναρκωμένες από τα νέον φώτα και τις μεγάλες οθόνες.

Τους είδα να έχουν ξεχάσει το πως και το γιατί
και τα μικρά μυαλά τους να πέφτουν στην επαναλαμβανόμενη αχρηστία.

Η συμπόνοια έγινε της μόδας
και όλοι σπεύσαν να τη χαιρετίσουν και να την αγκαλιάσουν
σαν να ήταν πάντα πιστοί της ακόλουθοι.

Είδα την αγάπη τους να στομώνει και να φθείρεται
σαν ένα μαχαίρι που λάθος χρησιμοποιήθηκε για ίδιον όφελος,
για να εκβιάσει αγάπη.

Και ότι είχε σημασία, ό,τι μεγαλύτερο απο λίγες σειρές, λίγα λεπτά
σκονίστηκε κι’αφέθηκε στην άκρη
μαζί με μια υπόσχεση για επανάληψη.

Και εκεί με είδα, μαζί με τους άλλους ναρκωμένο,
μάταια να προσπαθώ, επικρίνοντας, να διαφύγω από το τεχνητό μου κώμα,
συντάσσοντας μερικές αράδες για να αλαφρύνω
την ήδη πανάλαφρη συνείδησή μου.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on RedditPin on PinterestShare on Google+

Copyright © 2016. All Rights Reserved.

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *