Κύκλοι ανοιχτοί

By haritini, April 13, 2016

Κύκλοι ανοιχτοί σημαίνει να μην ξέρεις τι σου γίνεται. Σημαίνει να βλέπεις μπροστά σου το ανυπέρβλητο χάος, ακόμη κι αν εκεί δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά όμορφοι δρόμοι που αδημονούν να τους διαβείς. Κύκλοι ανοιχτοί σημαίνει ασυνάρτητες απογευματινές σκέψεις, θολές και δακρυσμένες ματιές έξω από το παράθυρο καθώς ο ήλιος δύει, βήματα σε άγνωστες γειτονιές χωρίς να πηγαίνεις κάπου, μόνο επειδή δε χωράς στους τοίχους.

Για όποιον είναι στοιχειωδώς εξοικειωμένος με τις έννοιες της γεωμετρίας κύκλος ανοιχτός δεν υπάρχει. Ο κύκλος είναι καμπύλη κλειστή από αξίωμα. Δεν έχει άκρα ο κύκλος ή κι αν έχει, αυτά ταυτίζονται στο ίδιο σημείο. Και για μένα, για τη δική μου μικρή ψυχαναγκαστική ύπαρξη, ο κύκλος ανοιχτός είναι κατάσταση απύθμενου χάους. Θέλω να ξέρω, ποιο είναι το σημείο όπου τα δύο άκρα της καμπύλης ταυτίζονται. Θέλω να βλέπω τους κύκλους τέλειους. Ολοκληρωμένους. Θέλω να βλέπω μπροστά μου μια θάλασσα από κύκλους μικρούς, μεγάλους και χρωματιστούς  και να μπορώ να πατήσω πάνω τους για να προχωρήσω.

Κάποιος που του έχω αδυναμία μου μιλάει για κουτάκια. Πες το όπως θες. Κυκλάκια κλειστά ή κουτάκια ή καλικαντζαράκια. Δε με ενδιαφέρει να ξέρω πώς τα λένε, με ενδιαφέρει να βλέπω καθαρά μπροστά μου. Αν δε μπορώ να διακρίνω επειδή όλα είναι βουτηγμένα στις σκιές τους, πώς να βαδίσω; Οι ανοιχτοί κύκλοι είναι γεμάτοι σκιές, γεμάτοι ερωτηματικά και λόγια που δεν ειπώθηκαν κι επιθυμίες που δεν εκπληρώθηκαν. Κύκλοι ανοιχτοί είναι να μη μπορείς να πας μπροστά, γιατί δεν ξέρεις προς τα πού θέλεις να πας.

Εσύ που με ψυχογραφείς τόσο καλά κι εσύ που με ξέρεις λιγότερο, μην αναρωτιέσαι τι μου συμβαίνει. Μην αναρωτιέσαι γιατί βυθίζομαι σε στιγμές επώδυνου ψυχαναγκασμού. Ορίστε η απάντησή σου. Παραμένω σε προσωρινή στασιμότητα λόγω χάους. Λόγω κακής γεωμετρίας. Αυτό να πεις αν σε ρωτήσουν: βρίσκεται σε κατάσταση αποσυντονισμού λόγω ανοιχτών κύκλων.

Κι επειδή θα με ρωτήσεις γιατί τώρα αυτά τα λόγια, δε θα σε εκπλήξω καθόλου. Όχι γιατί έγινα απαισιόδοξη και τοξική για τον εαυτό μου. Όχι γιατί πενθώ τις στάχτες του τελευταίου εκείνου έρωτα. Απλά γιατί οι λέξεις είναι μερικές φορές το μοναδικό καταφύγιο που βρίσκω, όταν όλες οι σταθερές αναφοράς μου κλονίζονται υπό την επίδραση ισχυρών πεδίων. Και γιατί όταν κάποια στιγμή οι πυξίδες μου σταθεροποιηθούν και πάλι, θα δείξουν εδώ, στα λόγια αυτά και στους κύκλους που τώρα είναι ανοιχτοί, μα τότε θα έχουν πια κλείσει.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on RedditPin on PinterestShare on Google+

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *