Εκείνο

By Katerina, December 6, 2016

Γι’ αυτό το κάτι που έχω στα χέρια μου

Που σταματάει τον χρόνο

Που παραμένει ακίνητο

Που στέκει και κοιτάζει με μάτια κολλημένα στο αβέβαιο.

Γι’ αυτό το κάτι που μου έδωσες να κρατήσω

Που ήταν γεμάτο λέξεις

Που ήταν γεμάτο βήματα

Που ήταν γεμάτο πουλιά που πετούσαν σ’ άλλους ουρανούς.

Γι’ αυτό το κάτι, ποιος νοιάζεται;

Αυτό το κάτι, ποιος το προσέχει;

Ποιος νοιάζεται που χώρος σ’ αυτή την Κόλαση δεν υπάρχει;

                        Μα κι ούτε στην επόμενη.

Ποιος νοιάζεται που τα μάτια σου είναι πια σταματημένα σε μια παγωμένη, μακρινή ευτυχία;

Ποιος νοιάζεται που τα χέρια μου παραμένουν αδειανά τώρα;

Που λίγο τα ‘χα νιώσει γεμάτα. Κάποτε.

Ποιος νοιάζεται και ποιος προσέχει πως οι λέξεις και τα βήματα και τα πουλιά, πάντα αφήνουν ένα αποτύπωμα στο πέρασμα τους;

Στο χαρτί, στο πάτωμα, στον ουρανό.

Στο μυαλό, στο σώμα, στην καρδιά.

Αν ήξερες, θα μου ‘λεγες, ποιος νοιάζεται και ποιος προσέχει αυτό το κάτι που έχω στα χέρια μου;

Αν υπήρχες, θα μου ‘λεγες αν, έστω και λίγο, νοιάστηκες και το πρόσεξες, εσύ;

Photo by Konstantinos.Crafting.The.Image

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on RedditPin on PinterestShare on Google+

Δείτε επίσης

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *