Το αργόσυρτο καλοκαίρι ενός κυρίου με τα αρχικά Δ.Χ.

elena, June 26, 2017

Το φαινομενικά ίδιο με όλων των υπολοίπων καλοκαίρι του κυρίου Δ.Χ. δεν ήταν τελικά τόσο ίδιο. Ξεκινούσε στις αρχές Μάϊου και παρατεινόταν μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη. Ο Δ.Χ. πίστευε ότι όλες οι μέρες του ήταν εκπληκτικά πανομοιότυπες, γι’ αυτό και το μοναδικό πράγμα που τις έκανε να ξεχωρίζουν ήταν οι τίτλοι ειδήσεων της κάθε μέρας. […]

Futur proche*

elena, January 10, 2017

Θα σε φιλήσω μία νύχτα σε ένα στενό στο κέντρο της πόλης. Ο δρόμος κάτω θα έχει πάγο και οι ανάσες μας θα ακούγονται καθώς θα σπάζουν τη σιωπή. Το φως της λάμπας του δρόμου θα ντύνει τα πρόσωπά μας με ένα χρυσαφί, σχεδόν πορφυρό χρώμα. Θα περάσει μία γκρι γάτα από δίπλα μας και, […]

No man’s land

Katerina, November 23, 2016

Νόμιζα ότι ζούσα στην Έρημη Χώρα του Έλιοτ. Νόμιζα ότι ζούσα ξεχασμένος στην μέση μιας ατέλειωτης παρτίδας σκάκι, ανάμεσα στη ζέστη που έβγαινε από το τζάκι και την υγρασία που κολλούσε στα παράθυρα όταν έξω χιόνιζε. Νόμιζα ότι μπορούσα να τυλίξω την καμπαρτίνα μου σφιχτά πάνω μου και να σφίξω τους επιδέσμους στον λαιμό και […]

Επιστήμη του Κορεσμού

Katerina, August 22, 2016

Άλλη μια ιστορία μεταφρασιοβασισμένη σε αγαπημένο τραγούδι ιαπωνικής προέλευσης. Amazarashi – Furui SF Eiga – Παλιά, Sci-Fi Ταινία Αργά χτες το βράδυ, έβλεπα μια ξένη ταινία, επιστημονικής φαντασίας που έπαιζε στην τηλεόραση. Όπως τόσες και τόσες, έδειχνε τον κόσμο μας, στο μέλλον. Ο κόσμος αυτός είχε μολυνθεί ανεπανόρθωτα από τους ανθρώπους, τόσο που οι πνεύμονες τους […]

Βυθός

elena, October 10, 2015

Τα βήματά μου αφήνουν σημάδια στην άμμο. Η παραλία άδεια, έρημη, είναι πια Οκτώβρης. Πλησιάζω δίπλα στη θάλασσα, παρατηρώ ότι δεν έχει κύμα. Οι ακτίνες του ήλιου ζεσταίνουν το φθινοπωρινό μεσημέρι και αντανακλώνται στην ήρεμη επιφάνεια του νερού. Απομακρύνομαι και βγάζω τα παπούτσια μου και το φόρεμά μου. Το λευκό χρώμα του μαγιό έρχεται σε […]

To σπίτι με τους καθρέπτες

George, September 29, 2015

Μια πόρτα κλείνει πίσω μου με ένα μαλακό γδούπο, βυθίζοντάς με στο σκοτάδι. Βρίσκομαι σ’ένα στενό χωλ, το ξέρω γιατί ήταν το μόνο που κατάφερα να δω από το χώρο πριν οι σκιές καταπιούν το φως της ημέρας. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα στο απόλυτο σκοτάδι, το περίγραμμα μιας αψίδας φωτίζεται, υποδεικνύοντας το τέλος του διαδρόμου. Το […]

Καζαμπλάνκα

elena, May 29, 2015

Αυτή η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από ένα αποτυχημένο παραμύθι. Φτιάχτηκε από μεθυσμένα λόγια που κρύβονται επιμελώς τη μέρα και εμφανίζονται κάποιες νύχτες που η μόνη σκέψη στο μυαλό μου είσαι εσύ. Πέρσι τέτοια εποχή, λίγες μέρες πριν πάω να δώσω ένα από τα τελευταία μου μαθήματα, θυμάμαι μία συναυλία που δεν πήγα ποτέ, και […]

Ένα χαμόγελο

George, March 30, 2015

Γυρνώ σπίτι μου. Γυρνώ οδηγώντας, μετά από άλλη μια νύχτα διασκέδασης, άλλη μια νύχτα χορού και κεφιού με φίλους. Οδηγώ στη μεγάλη καμπή του δρόμου μπροστά στη θάλασσα και δίπλα στο δάσος. Κοιτώ φευγαλέα προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, εκεί που ξέρω πως βρίσκεται ένα σημείο που κάποτε ανακαλύψαμε μαζί. “Θα με πας κάπου να με […]

Τί χρώμα είναι τί

George, December 29, 2014

Άνοιξα τα μάτια μου, και είχες ήδη φύγει. Είχες εξαφανιστεί, με το γλυκερό σου άρωμα να ποτίζει ακόμη το μαξιλάρι σου. Μερικές μακριές καστανόξανθες τρίχες σου χρυσαφίζουν νωχελικά στον πρωινό ήλιο. Είναι ό,τι απέμεινε από τα ανακατεμένα σου μαλλιά που, όταν στεκόσουν κόντρα στον ήλιο, δημιουργούσαν στο κεφάλι σου διαβολικά φωτοστέφανα. Αλλά δεν με πειράζει, […]

Η ιστορία σου – Μέρος 3ο

George, November 30, 2014

Δεν μου έδωσες ποτέ επιλογή. Ήταν φανερό και αναπόφευκτο ότι θα γινόμουν δικός σου, παρά τα ελαττώματά σου, παρά τις θεμελιώδεις διαφορές μας. Λίγες μέρες μετά, ήρθες σε μένα σε ένα βρώμικο, τρισάθλιο πλην ιδιαίτερα δημοφιλές μπαράκι της πόλης μας. Δεν το έμαθες ποτέ. Άν και η εφηβεία σου ήταν ταραγμένη, το χαμόγελό σου παρέμενε […]

Τέσσερα δευτερόλεπτα

elena, November 14, 2014

-Και τι σε νοιάζει για μένα? Προς στιγμήν, δεν ήξερε τι να απαντήσει. Άφησε το βλέμμα της να περιπλανηθεί τριγύρω, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να κερδίσει λίγο χρόνο. Ομολογουμένως η ερώτησή του την αφόπλισε. Αποφάσισε να απαντήσει με ερώτηση στην ερώτηση. -Σωστά, άλλωστε είμαι η βασίλισσα του πάγου, τι μπορεί να νοιάζει εμένα? Αυτοσαρκασμός ,ξεκάθαρα. […]

Η ιστορία σου – Μέρος 2ο

George, November 14, 2014

Έφυγα από τη χώρα, και εκεί που πήγα, η μπύρα ήταν φτηνή και νύχτωνε νωρίς, Ένα από αυτά τα βράδια, τα πράσινα μάτια σου ήρθαν πολύ, πολύ κοντά και τα βλέφαρά σου έκλεισαν. Μπορεί να μοιραστήκαμε και μερικές στιγμές παίζοντας στο ίδιο πιάνο, δε θυμάμαι καλά αν ήσουν εσύ. Ήσουν άλλη μια πρόκληση, άλλη μια […]

Η ιστορία σου – Μέρος 1ο

George, November 13, 2014

Δεν έχω ιδέα πως ξεκίνησε αυτή η ιστορία. Πάει πάρα πολύς καιρός. Σε θυμάμαι σκαρφαλωμένη πάνω μου, σε ένα κρεβάτι ξενοδοχείου. Ήμασταν παιδικοί γνωστοί, εσύ όμως έπαιζες με άλλα παιδιά. Αργότερα, μου πούλησες μαγκιά στο σχολείο, αλλά τελικά βγήκες μαζί μου. Η γλώσσα σου είχε περίεργη υφή, και δε τη συνήθισα ποτέ. Πρώτη φορά βγήκα […]

Έντεχνες Ασυμμετρίες

elena, July 22, 2014

Κάθε φορά που ερχόταν για το ραντεβού του, παρατηρούσε γύρω του τον άδειο χώρο αναμονής. Τέσσερις καρέκλες, από διαφορετικό υλικό η κάθε μια, ένα τραπεζάκι με ανακατεμένα περιοδικά επάνω του και ένα φυτό εσωτερικού χώρου στη γωνία, με τα κιτρινισμένα φύλλα του να προδίδουν τα σύντομα περιθώρια ζωής του. «Ένα κλασσικό σκηνικό προθαλάμου ελληνικού δημόσιου […]