Το αργόσυρτο καλοκαίρι ενός κυρίου με τα αρχικά Δ.Χ.

By elena, June 26, 2017

Το φαινομενικά ίδιο με όλων των υπολοίπων καλοκαίρι του κυρίου Δ.Χ. δεν ήταν τελικά τόσο ίδιο. Ξεκινούσε στις αρχές Μάϊου και παρατεινόταν μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη. Ο Δ.Χ. πίστευε ότι όλες οι μέρες του ήταν εκπληκτικά πανομοιότυπες, γι’ αυτό και το μοναδικό πράγμα που τις έκανε να ξεχωρίζουν ήταν οι τίτλοι ειδήσεων της κάθε μέρας. Διάβαζε με επιμέλεια τις ειδήσεις προσπαθώντας να αξιολογήσει τη βαρύτητα της κάθε μίας, με την προοπτική να ξεχωρίσει την μία εκείνη που θα χαρακτήριζε ολόκληρη τη μέρα. Διάλεγε περίεργες ειδήσεις ώστε να μπορεί να τις θυμάται σε βάθος χρόνου. Πολλοί τον θαύμαζαν για την μνήμη του, η οποία ήταν ικανή να ανασύρει γεγονότα από βάθη χρόνου που άλλοι δεν είχαν ιδέα ότι υπάρχουν. Η ικανότητά του επεκτεινόταν στο να θυμάται όχι μόνο γεγονότα, αλλά και πρόσωπα, ονόματα, καταστάσεις και φράσεις, οδηγώντας συχνά τους λιγοστούς φίλους του να τον κοιτάζουν απορημένοι.

Μα πώς, έλεγαν. Για τον Δ.Χ. δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια φυσιολογική συνέπεια του εξαιρετικά αναλυτικού του μυαλού. Παρατηρούσε τις λεπτομέρειες των λεπτομερειών και εντελώς άκοπα τις αποθήκευε στη μνήμη του, η οποία συχνά αποδεικνυόταν αρκετά χρήσιμη για τους γύρω του. Σε πολλές συζητήσεις οι οποίες εξελίσσονταν σε συρράξεις, ο Δ.Χ. ήταν πάντα αυτός τον οποίο επικαλούνταν για να θυμηθεί τι πραγματικά είχε γίνει και να αποδώσει δικαιοσύνη. Εντελώς άκοπα του αποδόθηκε και ο χαρακτηρισμός «ιστορικός», λόγω της αδιάψευστης ικανότητάς του να οδηγεί τους συνομιλητές του χωρίς να χαθούν βαθιά μέσα στο μονοπάτι του χρόνου. Η αλήθεια, ωστόσο, ως στοιχείο υποκειμενικό, δεν μπορούσε ποτέ να βρεθεί. Αυτό που βρισκόταν χάρη στη μνήμη του Δ.Χ. ήταν το γεγονός, ποτέ όμως το ποιος είχε δίκιο.

Το φετινό καλοκαίρι βρήκε τον Δ.Χ. στην ίδια θέση όπως και το προηγούμενο, πιθανότατα όπως και το παραπροηγούμενο. Χωμένος στα βιβλία του, διάβαζε όλα όσα είχε αφήσει αδιάβαστα και τα κουβαλούσε μαζί του όπου βρισκόταν. Διάβαζε συνέχεια, για να καλύψει το κενό του χειμώνα. Διάβαζε για να δώσει νόημα στις βασανιστικά αργές μέρες του καλοκαιριού. Καθώς διάβαζε, είχε την τάση να περνάει τις σελίδες με τις πολύ μακροσκελείς περιγραφές προσώπων, αντικειμένων και κυρίως–το χειρότερό του- τοπίων. Θέλησε να εξηγήσει αυτή του την επιλογή, ανατρέχοντας και πάλι στο παρελθόν και προσπαθώντας να βρει την πιο λογική αιτία. Σαν παιδί, είχε πραγματικά –ή καλύτερα έτσι του είχανε πει- αστείρευτη φαντασία. Περιέγραφε με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο τα όνειρά του, έπαιζε παιχνίδια με φοβερό σενάριο μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά και ήταν σχεδόν σίγουρος ότι όταν μεγαλώσει θα γίνει συγγραφέας.

Σήμερα, ο Δ.Χ. είναι σχεδόν σίγουρος ότι δεν θα γίνει συγγραφέας. Το τρένο αυτό έφυγε νωρίς και ο Δ.Χ. δεν βρισκόταν καν στον σταθμό για να το προλάβει. Μέσα από τη διαδικασία, λοιπόν, του να εξηγήσει την ανάγκη του να προσπερνά τις σελίδες με ιδιαίτερα γλαφυρές, παραστατικές και κυρίως μεγάλες περιγραφές, έφτασε στη διαπίστωση ότι η φαντασία του δεν στέρεψε, απλά παραγκωνίστηκε από την ανάγκη για ρεαλισμό, καθώς και την ανάγκη για ταύτιση μέσα από αυτόν. Αυτό που του άρεσε να διαβάζει ήταν διάλογοι, όπου μπορούσε πίσω από τις λέξεις να διακρίνει το ποιόν του κάθε ήρωα και να βρει κοινά στοιχεία με αυτόν. Του άρεσαν οι αλλαγές στις σκηνές, οι μετακινήσεις των ηρώων, η διαδραστικότητά τους, ενώ ταυτόχρονα δεν μπορούσε καθόλου να διαβάζει για τα ρούχα τους, τα σπίτια τους και τους λόφους πίσω από αυτά. Κάποιοι του είπανε ότι έτσι χάνει ένα μεγάλο και ίσως καθοριστικό για την ιστορία κομμάτι. Δεν τον ένοιαζε, γιατί δεν είχε χρόνο να στήσει όλο αυτό το σκηνικό μέσα στο μυαλό του, ο χρόνος του αναλωνόταν στο να προσπαθεί να εντοπίσει στοιχεία του εαυτού του στους ήρωες και το αντίστροφο. Κυρίως, όμως, δεν ήθελε να το στήσει αυτό το σκηνικό γιατί δεν του χρειαζόταν – του αρκούσε ο ωμός ρεαλισμός, οι διάλογοι και το γρήγορο πέρασμα από τη μία σκηνή στην άλλη. Για τον Δ.Χ., η μετάβαση από τη φαντασία στον ρεαλισμό μέσω των βιβλίων ήταν η οριστική ενηλικίωσή του.

Όπως ειπώθηκε, το καλοκαίρι του Δ.Χ. κάθε άλλο παρά γρήγορα περνούσε. Νωχελικά περιέφερε την κοντά στα δεύτερα -άντα, ψιλόλιγνη ύπαρξή του μέσα στην πόλη, η οποία όμως έτεινε να τον πνίγει, αυτή τη φορά όχι με την αγκαλιά της σε έναν ηθελημένο πνιγμό, αλλά από την ζέστη της και την αποπνικτική της ατμόσφαιρα. Ο Δ.Χ. μέσα σε αυτές τις υψηλές θερμοκρασίες είχε τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο να επιβιώνει: αναζητώντας χαμηλές τιμές σε αεροπορικά εισιτήρια για ταξίδια που δεν θα πήγαινε ποτέ. Ήταν η δική του δικλείδα ασφαλείας όταν οι τοίχοι γύρω του στένευαν απειλητικά, όταν τα βιβλία τον κούραζαν ή όταν είχε εξαντλήσει μέχρι και τις τοπικές ειδήσεις του γειτονικού δήμου που ποσώς τον ενδιέφεραν. Για κάθε ταξίδι που έβρισκε, σκεφτόταν την ιδανική παρέα που θα μπορούσε να έχει αν, επίσης ιδανικά, έκανε αυτό το ταξίδι. Οι επιλογές του έτειναν να τον απογοητεύσουν: πολύ δύσκολα θα άντεχε να περάσει 5 ημέρες στα Κύθηρα ή την Ιθάκη που τόσο ήθελε να δει με τους φίλους του που οριακά άντεχε μισή μέρα μαζί τους.

Θα ήταν άδικο να λέγαμε ότι ο Δ.Χ. ήταν ένας μοναχικός τύπος. Πιο συνετά θα τον χαρακτηρίζαμε ως έναν άγρυπνο φύλακα του πολύτιμου προσωπικού του χρόνου και χώρου. Ας μη βιαστούμε επίσης να τον κατονομάσουμε ως έναν δύσκολο άνθρωπο. Δεν ήταν αλήθεια ότι κανείς δεν μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση στον μικρόκοσμό του. Απλά αυτός ο μικρόκοσμος ήταν γεμάτος από διαμάντια, πετράδια, βότσαλα, ευχές, όνειρα, φιλιά γεμάτα αλμύρα και όλα αυτά ήταν περιτριγυρισμένα από ψηλά, πέτρινα τείχη. Ο Δ.Χ. ήταν έτοιμος να χαρίσει το κλειδί για αυτόν του τον μικρόκοσμο και να τον ανοίξει διάπλατα, όπως τα παντζούρια του κάθε πρωί. Μέχρι την παράδοση του κλειδιού αυτού, όμως, τα ταξίδια παρέμεναν ανοιχτές καρτέλες στην οθόνη του υπολογιστή του.

Ο Δ.Χ. θα έλεγε ότι το είχε αποδεχτεί πια: τα καλοκαίρια του θα περιβάλλονταν πάντα με αυτή την αχλή του χρόνου που κυλάει τόσο αργά που, οριακά, γίνεται χειροπιαστός.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on RedditPin on PinterestShare on Google+

What do you think?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *